PROGRAM EDUKACJI TEATRALNEJ

Założenia programowo – organizacyjne
Program autorski  Edukacji teatralna w nauczaniu zintegrowanymzakłada rozszerzenie materiału o elementy wiedzy i umiejętności z zakresu sztuki teatralnej.
Realizacja programu powinna być ściśle zintegrowana z podstawowym programem nauczania w kształceniu zintegrowanym.
Materiał rozłożony na trzy lata,  w myśl zasady stopniowania trudności, powinien być realizowany poprzez stosowanie różnorodnych metod, form nauczania i wychowania, nastawionych na wspieranie edukacyjne uczniów, ze szczególnym zwróceniem uwagi na indywidualne różnice, potrzeby oraz możliwości każdego dziecka.
 Koncepcja programu
 Edukacyjna koncepcja tego programu eksponuje w swoich podstawowych założeniach działalność twórczą dzieci i ich rozwój emocjonalny, uczuciowy i ruchowy oraz zaspakajanie ich potrzeb psychofizycznych, np. –potrzeby poznawczej, radosnego ruchu, różnorodnego działania, twórczości dziecięcej, zabawy, bezpieczeństwa, akceptacji i sukcesu, więzi i kontaktu z rówieśnikami, oparcia u dorosłych oraz fikcji i fantastyki.
Myślenie dziecka cechuje animizm i antropomorfolizm, które powodują, że bardzo chętnie ucieka ona w świat swoich marzeń, w  nierealny świat ożywianych przez siebie przedmiotów. Staje się ono wówczas reżyserem i aktorem jednocześnie, przeżywa własną przygodę z teatrem. Warto o tym pamiętać i świadomie dostarczać mu głębokich przeżyć artystycznych, które w przyszłości z pewnością będą podstawą odbioru sztuki.
Małe formy sceniczne, środki teatralne są niezmiernie bogatym źródłem satysfakcji, są początkiem prawdziwych przeżyć, uczą współpracy w zespole, uczą odpowiedzialności i kształtują ogromne więzi emocjonalne między członkami zespołu.
Zadania nauczyciela
Nauczyciel w swoich oddziaływaniach powinien uwzględniać różnice indywidualne uczniów pod względem emocjonalnym, intelektualnym i fizycznym. Realizacja programu oczekuje od nauczyciela sprawowania trzech funkcji: kierowniczej – nauczyciel stoi na czele grupy teatralnej, kieruje nią , przewodniczy jej,  interakcyjnej – nauczyciel jest w bezpośrednim kontakcie z uczniem, umie z nim rozmawiać, rozumie go, jest obdarzony zaufaniem grupy, którą prowadzi, organizacyjnej – nauczyciel nawiązuje współpracę z innymi, organizuje plan działań grupy, występy, wycieczki, spotkania, włącza do współpracy rodziców, szuka sponsorów, jest menadżerem zespołu.

Metody i formy pracy

Sfera emocjonalna  dziecka w tym wieku rozwojowym ulega wielkim przeobrażeniom, które pozostają w ścisłym związku z rozwojem osobowości dziecka. Toteż program powinien być wykorzystany w interesie rozwijającego się dziecka, a pomocne w jego realizacji powinny być metody wspierania aktywności twórczej i edukacyjnej ucznia, których istotę stanowi systematycznie stosowany sposób współdziałania nauczyciela z uczniami oraz uczniów między sobą.
Do takich metod, niewątpliwie, zaliczyć można: Metodę Ruchu Rozwijającego- W. Sherbone, metodę środka P. Dennisona, techniki Freineta oraz dramę i wszystkie jej techniki.
Metody, techniki oraz formy pracy stosowane przy realizacji programu mają w jak największym stopniu zaspokoić naturalne potrzeby fizyczne i psychiczne dzieci, pomóc w wyrównaniu ewentualnych zaległości dydaktycznych i kompensacji braków rozwojowych, stworzyć atmosferę akceptacji i zaufania, rozwijać indywidualne zdolności , zainteresowania oraz w atrakcyjny sposób pomóc zdobywać niezbędną wiedzę, a tym samym „skazać” dziecko na pełny sukces na miarę jego możliwości.

Cele dydaktyczno – wychowawcze

Realizacja programu zakłada kilka głównych celów dydaktycznych i wychowawczych:
  • szerzenie kultury teatralnej,
  • pielęgnowanie tradycji społecznego działania na rzecz kultury,
  • zaspakajanie naturalnych potrzeb dziecka,
  • umożliwienie kontaktu ze sztuką poprzez aktywne uczestnictwo
  • stworzenie możliwości do samorealizacji,
  • wzbogacenie i rozszerzenie wiedzy i słownictwa z zakresu edukacji teatralnej,
  • rozwijanie wyobraźni, twórczości, zainteresowań,
  • uwrażliwianie na piękno,
  • inspirowanie do poszukiwania i kreowania nowych działań artystycznych i edukacyjnych,
  • krzewienie kultury i estetyki żywego słowa,
  • kształcenie umiejętności animatorów kultury teatralnej,
  • wdrażanie do odpowiedzialności, systematyczności i samooceny.
Ćwiczenia składające się na treść zajęć teatralnych powinny kształcić i rozwijać:
  • poprawność dykcyjną i językową – gimnastyka buzi i języka,
  • doskonalić prawidłowe oddychanie,
  • kształcić i rozwijać harmonię  ruchową ćwiczyć koncentrację
  • ćwiczyć pamięć,
  • kształcić umiejętność wyrażania uczuć i emocji,
  • kształcić umiejętność pracy nad tekstem lub rolą,
  • doskonalić warsztat teatralny przygotowując określony rodzaj inscenizacji

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza